นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 1: "ตื่นมาในโลกใหม่"
คั่นรายการโดย Lordofwar Nick
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 1: “ตื่นมาในโลกใหม่”
บทความโดย : Lordofwar Nick www.marumura.com
…เสียงลมหายใจ ลึกและสม่ำเสมอ…
บรรยากาศรอบตัวนั้น สงบนิ่งกว่าชีวิตประจำวันที่พบเจอ
ไม่ใช่ที่ยิม
ไม่ใช่ที่ทำงาน
ไม่ใช่ห้องนอนที่บ้าน
…แล้วที่นี่มันที่ไหน (กันวะเนี่ย)…?
ทันใดนั้น เสียงแหลมใสดังขึ้นข้างหู
“ยินดีต้อนรับผู้ใช้ ‘ราเม็งคุง’ เข้าสู่ LightCore-X! ขอให้โชคดีในการไขปริศนาของ ‘โลกแห่งข้อมูล’!”
เขาตาเหลือกกะทันหัน
“ห๊ะ—!? อะไรน๊ะ!?”
เขา—พีรดนย์—ไม่ใช่สิ ตอนนี้ชื่อ “ราเม็งคุง”
ลืมตาขึ้นมาพบกับเพดานห้องเรียนที่เหมือนจะคุ้นๆ แต่แปลกตา
แถมใส่ชุดทรงคล้ายชุดนักเรียน ม.ต้น อีกต่างหาก
“นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย…”
เขากระโดดลุกขึ้นยืนเพราะตกใจ แต่ดันชนขอบโต๊ะที่อยู่ข้างหลังจนล้ม!
โครม!!
“โอ๊ยยย!! เจ็บๆๆๆ…”
เสียง “ติ๊ง!” พร้อมแถบสถานะบางอย่างลอยขึ้นมา:
【You unlocked: Pain Feedback Module!】
【ระบบเรียนรู้โดยใช้ความเจ็บปวดเริ่มทำงาน】
“ระบบ? เรียนรู้? โมดูล?”
เขาพยายามจะหายใจช้าๆ เดินลมปราณ แต่สิ่งที่ได้คือ…
ฟืด ฟาด
“นี่เรากลายเป็นเด็กหรือนี่!?”
เขาวิ่งไปที่หน้ากระจกทันที
ภาพสะท้อนนั้น…
ดันเป็น เด็กหนุ่ม รูปหล่อ หน้าใส วัยทะเล้น เห้ย…
“…นี่เราตายแล้วเกิดใหม่ใช่ไหมวะเนี่ย…”
พอหยิบมือถือขึ้นมาดู
ตายห่าน ยังเป็นหน้าจอกลุ่มไลน์ของที่ยิม (ที่ยังคุยค้าง) อยู่เลย
＠Peeradon วันนี้ไม่มาซ้อม no gi เหรอครับพี่
“ขุ่นพระ… อย่าบอกนะว่าเราดันมาเกิดใหม่อยู่ในร่างนี้ นี่ไม่ใช่อนิเมะแนวต่างโลก นาเว้ยเห้ย…”
เสียงเคาะประตูดังขึ้นกะทันหัน
ก๊อก ก๊อก
ก่อนที่เขาจะได้พูดอะไร ประตูก็เปิดออกเองอัตโนมัติ
หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา เธอแต่งกายเหมือนเทพธิดาพร้อมออร่าสีทอง มีปีกอยู่ด้านหลัง ดวงตาคู่นั้นมองตรงมาแบบ รู้ทุกอย่าง แต่แค่ไม่พูดเท่านั้นเอง
เธอหุบปีกแห่งแสง มันหายไป
เธอพูดช้าๆ นุ่มๆ
“…ตื่นแล้วสินะ ราเม็งคุง”
“…อ่า ขอโทษครับคุณนางฟ้า ผมยังไม่รู้เลยว่า… เอ่อ ผมเป็นใคร มาอยู่ในโลกนี้ได้ยังไง?”
“นายจะรู้ เมื่อนายพร้อมจะฟังเสียงหัวใจตัวเอง”
“…เดี๋ยว นี่มันคำคมยุค 90 หรือว่า…?”
เธอยิ้มนิดๆ ก่อนจะยื่นมือมาสัมผัสหน้าผากเขาเบาๆ
ทันใดนั้น…
【Power Sync Initiated…】
【คุณได้รับพลัง: “ดาบแห่งจิต – ขั้นพื้นฐาน”】
【วิชาที่ระลึกได้: Eishin-ryu Batto-ho – JUNTO】
เขาเบิกตาโพลง
ทันใดนั้น ประตูห้องเรียนก็พังครืน!
NPC แต่งตัวคล้ายนักเรียนมัธยมญี่ปุ่น แต่หัวกลมคล้ายใส่หมวกกันน็อค พุ่งเข้ามาหาเขา
“อ้าว เฮ้ย นี่มัน…”
“อย่ากลัวมันนะ!” นางฟ้าคนนั้นตะโกน “ใช้ ‘ดาบแห่งจิต’ สิ!”
“‘ดาบแห่งจิต’ เนี่ยนะ what da—!!”
ทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างขึ้นที่สะเอวซ้าย ดาบซามูไรสีน้ำเงินโปร่งแสงพร้อมฝักดาบโผล่ขึ้นจากความว่างเปล่า
“‘เฮ้ย—!!”
“ชักดาบสิ!” นางฟ้าตะโกนอีกรอบ
ฟิ้ว—
เขาสืบเท้าขวา สะบัดดาบออกจากฝักฟันขวางไปทางขวา “โยโกอิจิมอนจิ” (横一文字)
ฉับพลันเขาสืบเท้าขวาอีกครั้งพุ่งตัวไปข้างหน้า ดาบวกขึ้นมาเหนือหัว ฟันลงตรงๆ “มัคโค” (真向)
นี้คือกระบวนท่า “จุนโต” (順刀) กระบวนท่าที่หนึ่งของวิชาดาบ “เอย์ชินริวบัตโตโฮ” (英信流抜刀法)
ฉับ!!
NPC ล้มลงทันใด กลายเป็นโค้ดที่สลายตัวเป็นเส้นแสง
“…ฟู่ว…เกือบไปแล้ว…”
นางฟ้าพยักหน้าเบาๆ
“นายยังไม่รู้จักตัวเองดีพอว่าตัวเองเป็นใคร แต่หัวใจของนาย… จำได้แล้ว”
เขากลืนน้ำลาย
“…เธอชื่ออะไร?”
เธอยิ้มเศร้าๆ
“ตอนนี้… เรียกฉันว่า ลูเมีย (Lumia) แล้วกันนะ”
แล้วเธอก็หันไปทางหน้าต่าง มองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยโค้ดวิ่งพริ้ว
“แต่จำไว้นะ… โลกนี้ไม่ได้เป็นของนายคนเดียว และบางคนที่นายเคยรัก… อาจไม่ได้รักนายตอบ”
“…ห๊า?”
ก่อนที่เขาจะถามต่อ ก็มีเสียงร้องจากชั้นล่าง
“เฮ้ย!! ไอ้รูปหล่อ! แกใช้บัฟนางฟ้าตอนนี้เลยเรอะ!?! ห้ามเก็บก่อนถึงเลเวล 10 โว้ย!!!”
เขาหันไปเห็นเด็กหนุ่มร่างท้วมหัวกระเซิงในชุดแข่ง eSports เดินเอามือล้วงกระเป๋าพร้อมฮาเร็มเมดสาว NPC ล้อมรอบอยู่
【ZetaX – Admin Rank – มาแล้ว!】
To Be Continued…
บทความโดย : Lordofwar Nick www.marumura.com
เรื่องแนะนำ :
– ประวัติศาสตร์ของ “ยูยิตสู” ภาคพิเศษ (1) William E. Fairbairn บิดาแห่ง WWII Combatives
– เมื่อผมเดินอยู่ในวิถีนักรบ จนได้มาพบกับ “ทิพยอำนาจ” (16) ประโยชน์ตน ประโยชน์ผู้อื่น
– เมื่อผมเดินอยู่ในวิถีนักรบ จนได้มาพบกับ “ทิพยอำนาจ” (15) พลังแห่งทางสายกลาง
– เมื่อผมเดินอยู่ในวิถีนักรบ จนได้มาพบกับ “ทิพยอำนาจ” (14) กระจกกระจ่างน้ำนิ่ง
– เมื่อผมสนทนากับ Gemini (11) ดู SPRIGGAN แล้วก็ย้อนกลับไปนึกถึง ต่วย’ตูนพิเศษ!?
นักดาบสายเกรียน ผ่าโลกเพี้ยนดิจิทัล ตอนที่ 1: “ตื่นมาในโลกใหม่”
อดีตนักเรียนทุนรัฐบาลญี่ปุ่นผู้ซึ่งเขาให้มาเรียนหนังสือแต่เผลอไปเรียนดาบอิไอด้วย (แถมไอคิโดอีกเล็กน้อย) ณ ปี 2025 เดินมาในวิถีแห่ง BJJ มาได้ครึ่งทางแล้ว (พร้อมกับฟื้นฟูการฝึกดาบอิไอด้วย) และยังตั้งใจศึกษา ธรรมะ ปรัชญาชีวิต ผ่านการฝึกในโรงยิม (และที่บ้าน) เช่นเดิม